| Zenith's profileT~ZenithPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
T~ZenithMay 23 1 ปี กับสิ่งดีดี ในชีวิต (ดีแล้วหรอ) คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะนี้หรอ ที่เราเลือก เมื่อก้าวเข้าสู่ รั้วคณะวิทยาศาสตร์ "เฮ้ย เราคิดดีแล้วหรอวะ จะเรียนที่นี่จริงหรอ ดูดิ บังคับเข้าห้องเชียร์ อะไรก็ไม่รู้ เพื่อนก็โหดๆ โหว ตายๆแน่ กู ซวยแล้ววววว"
นั่นคือความคิดของเราในวันแรก ที่เราเข้าห้องเชียร์
-------------- และแล้ว เวลาก็ผ่านไป ครบ ประมาณ 1 เดือน
ความคิดในการเข้าห้องเชียร์ของเรา การทำกิจกรรมของเรา เป็นอะไรที่มีความสุขมาก ได้เพื่อน ได้เจอด่าจากพี่วินัย ได้กินข้าว ได้เจอพี่รหัส ได้อะไรเยอะมาก จนวันนี้ ยังลืมเวลา
ช่วงนั้นไม่ลงเลย อยากกลับไปเป็นแบบนั้นจัง
พอเข้าสู่ภาวะเป็นปกติ เอาล่ะ เรียนหนังสือกันซักที ตั้งใจเรียนสิเรา แหะๆ แต่ความคิดนี้ก็อยู่ได้แค่ นั่นแหละ แปบเดียวก็ เฮ้ย ไป เล่นเกม เฮ้ย ไม่ต้องกลับหรอกหอ
ไปเที่ยวกัน เดินตลาดนัด กินหมูกระทะ(ไอ้ควายย แล้วเมื่อไหร่ มึงจะเรียนเก่งห๊าๆๆๆ) แต่พอเราเริ่มใช้ชีวตในมอ มันก็เริ่มกลับเป็นเหมือนๆเดิม ในทุกๆวัน ที่ตอนเช้า จะต้องไปรับกิฟ
เพื่อไปเรียน แล้วเราก็จะนั่งเรียนด้วยกัน 3 คน เค้า กิฟ เฟิร์น ไม่ได้นั่งเรียน แต่นั่งคุยกันมากกว่า เรียนเส็ดก็แยกย้ายไปส่งกิฟที่หอ ส่วนตัวเราน่ะหรอ ก็ไปเล่นเกมดิ จนคนคุมร้านลาลีก้า
นี่จำหน้าได้เลยยย (นี่ๆ ที่บอกว่าจำหน้าได้อ่ะ เค้าจำไม่ได้หรอก เค้าจำหุ่นเธอได้มากกว่ามั้ง) เล่นอยู่ได้ ออดิชั่นเนี่ยยยย เล่นได้ทั้งวันทั้งคืน เล่นจนจะได้ไปดู Rain อยู่แล้วววว - -"
ตอนเย็น ก็ไปกินข้าวกับ เอย จิ๊บ บางวัน ก็ มีปอ มากินด้วย กินเส็ดก็กลับหอ มันคือความจำเจ ใช่ไหม...............
ใช้เวลาไปเกือบปี ทีเดียว ที่ใช้ชีวิตแบบนี้ เจอกับสิ่งต่างๆเหล่านี้ พร้อมกับความทุกข์ที่เข้ามาในใจอยู่ตลอดเวลา แต่เราก็พร้อมที่จะรับมันเข้ามา และแก้ปัญหามัน ด้วยความ
เต็มใจนะ อย่างน้อย มันก็ทำให้เราแข็งแกร่งมากขึ้น มีเพื่อน ใครสักคนนี่แหละ จำไม่ได้แล้ว บอกเราว่า อย่าหนีปัญหา ให้เราสู้กับมัน แล้วเราจะแข็งแกร่งกว่าเดิมมาก "ขอบคุณนะ"
1 ปีมันยังไม่จบแค่นั้น น่ะสิ มันยังมีปิดเทอม กับการทำงานในห้องภาค โหววววว เราจะทำไหวมั้ยนี่ ขี้เกียจทามง่ะๆๆ อยากกลับบ้าน แต่ในเมื่อเราสมัครแล้ว เราก็ต้องทำสิ
เราท้อไม่ได้ เริ่มงานวันแรก โอ๊ะ ชิวๆ ไม่มีไรเลย ตั้งบอร์ด ติดประกาศ อ่านหนังสือพิมพ์ พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ก็เข้าไปนั่ง รองานในห้องภาค เราก็ได้รับรู้เลยนะ ว่างาน ของพี่ๆ
เค้าเยอะจริงๆ ถ่ายเอกสาร ส่งงานให้อาจารย์ ส่งงานให้คณะ วุ่นวายกันทั้งวัน เราก็ต้องช่วยพี่เค้านะ แต่ยังไม่วาย ยังจะ แอบออกมาเล่น MSN อีกห้องอีก จนพี่เค้าต้อง โทรตาม แหะๆ
พอถึงเสาร์ อาทิตย์ ก็ต้องแอบ หม่าม๊า มาทำ ผลงานชิ้นโต อีก เหนื่อยก็ยอมรับว่าเหนื่อยนะ แต่เราไม่ท้อหรอก เรามีความสุขมากกว่า แล้วซักวัน จะบอกนะ ว่ามันคืออะไร
อยากให้มีวันนั้นนะ วันที่เราเอาสินค้าไปตั้งขาย ไปฝากเค้าขาย ถึงมันจะขาดทุน มันจะขายได้เท่าไหร่ แต่อย่างน้อย การทำงานนี้ มันได้กำไรชีวิต มากกว่า
ครบ 1 ปี ซักทีนะ ความรู้สึกที่เรามีต่อคนรอบข้าง ดังนี้...............
ผาง = นายคนนี้เลย คนแรกที่เรารู้จัก ขอบคุณนะ ที่ชอบพูดอะไร ตลก เงียบๆ ให้ฟัง ชอบเล่าอะไรให้ฟัง ทุกๆคืน "ซ้อมหลีดน่ะเหนื่อยมากเลย พี่เค้าให้ทำนู่นทำนี่ ฟัง
นายแล้วตลกดีจัง ไว้เค้าจะโทรไปหานะ คิดถึงเหลือเกิน"
อาร์ม(เตี้ย,อ้วน) เบียร์ = เป็นคนแรกๆ ที่เค้ารู้จักเลยนะ ขอบคุณมากๆ ที่ กล้าพูด กล้าเล่นกะเค้า กล้าหลอกผี จนเค้าหัวใจแทบวาย และก็ทำให้เค้ารู้ด้วยว่า คนบ้าๆบอๆ
อย่างพวกแกอ่ะ เรียนเก่งก็เป็นด้วย แหะๆ ขอบคุณที่เค้าให้มีเสียงหัวเราะ ตลอดเวลาที่อยู่กับพวกแกนะ
โอม,เบบี๋,แบงค์,เกม = แหะๆ ขอบคุณนะๆ ที่ทน ฟังเสียง จุ๊ฟๆ เค้าทุกคืนเลย ขอบคุณ ที่เค้าได้ระบายอะไรให้ฟัง เวลาเค้ากลับมาที่ห้อง ขอบคุณที่ทำให้เค้ามีเสียงหัวเราะ
เพราะบางที เราก็วีนกันเอง เรื่องเปิด ปิด แอร์ พูดกี่ที ก็ขำ ทะเลาะกันได้ เรื่องแค่นี้ ทีหลังก็ทำใจน้า เบบี๋ แหะๆ
แบมบู,ไบ๋,ท๊อป,อ๋า,เอิ้น,ป้าโฉ่ะ,นาเดียร์,มนนี่ สิมิล่า,โบตั๋น , โอ่ง ,เบียร์,วิท,ตู้ = ขอบคุณๆ เพื่อนๆ ชาวหอ 9 ทุกคน อยากให้พวกเราทุกคน กลับไปนอนหอใน จัง
นี่ ยังติดค้างอะไร เค้าอยู่อย่างนึงนะ เค้ายยังไม่เคยไปกิน บุฟเฟต์เลยยยย อยากกินจะแย่ ไม่เคยได้ไป แล้วหวังว่า เราคงจะได้ไปด้วยกันอีกนะ
มะขามเปรี้ยว = ขอบคุณ เธอๆ ทุกคนนะ ที่ทำให้เค้ามีความสุข ที่ทำให้เค้า กินเหล้าเป็น แหะ ๆ มันไม่ดีน้า ขอบคุณที่ดูแลเค้าในวันที่ไปเข้าค่ายกัน ยังจำได้มั้ย - -"
ขอโทษ ที่เค้าทุเรศมาก ในวันนั้น แย่จังๆ อื้ม ใหม่ อย่าลืม ไปหัดว่ายน้ำมานะ แหะๆ พิม,กุ้ง ไปหัดเล่น สลาฟมาใหม่ด้วย อ่อนนะ พวกเธอน่ะ กิฟ ทีหลังก็หนีมหมาให้ทันนะ อย่าให้มันกัด
อีกล่ะ เจน ไปฝึกสาดน้ำมาใหม่นะ ปิ่น ตั้งใจเรียนนะ จะได้แบ่งๆกันลอกอีกไง เฟิร์น กินเหล้าให้มันน้อยๆ นะ เมาแล้ว ไม่ทุเรศธรรมดานะ ทุเร๊ศ ทุเรศ อ้อม เราจะไม่ลืม พพ กันนะ
กอล์ฟ ไปใส่แว่นมานะ จะได้ลอก ข้อสอบง่ายๆ อ้อ ฝึกตีแบด เยอะๆนะ ไว้เค้าจะไปเชียร์ สู้โว้ยยยยยยยยย
ไอ้เบ๊นซ์ = โห่ๆ จะขอบคุณ หรือ ด่าดีวะเนี่ย มึงอย่ามาปลุกกู ตอนเช้า น้าๆๆ กูอยากนอนนนนน ขอบคุณแกจริงๆ ทำให้เค้าขำได้ตลอดเวลา อยากเตะหน้ามึงจัง
น้ำริน = ขอบคุณนะ ไอ้ริน แกทำให้เค้ารู้ว่า เค้าทำอะไรไม่ได้ เยอะเลย เค้าซักผ้าไม่เป็น กวาดบ้านไม่เป็น ถูบ้านไม่เป็น แต่อย่างน้อย เค้าก็กรอกน้ำเป็น ใช่มั้ยล่ะ
แต่แกก็มีดีนะ แกยังเอา แคปหมูมาฝากเค้าไง ชอบจริงๆเล้ยย เนี่ย
ไอ้โบ้ = ทำไมมึงต้อง รังแก กูด้วยย ต้องให้กูแหงนหน้ามองมึง กูเมื่อยคอรู้ม้ายยยย ฮือๆๆ ล้อเล่น แหะๆ ขอบคุณแกนะโบ้ ที่ทำให้เค้า แอบขำ ในมุข อะไรของแกก็ไม่รู้
บางทีก็ไม่ขำนะ แต่เค้าก็ขำ ในการเล่นมุข ซื่อๆ ของนายไง ยังไงก็รักแอม ไปนานๆนะ เชียร์ๆๆๆๆ
อาร์ม = ว่าไง น้องสร้อยยยยยย ขอบคุณนะ ที่ทำให้เค้า ทำพัดลมพัง แล้วแกก็ม่ายรับผิดชอบบ หึหึ แกก็ชอบทำให้เค้าขำ ในพฤติกรรมแปลกๆ ยังไง แกก็อย่ากลัวผีให้มาก
นะเว้ยย ผีมันมีทุกที่แหละ ถ้าเค้าตายไป เค้าจะไปหลอกแก ฮือๆๆ ยองเจ
โอ๊ต = คนนี้ ต้องขอโทษ ขอโทษจริงๆ ที่เค้าตด ในห้องพี่สยาม แล้วแกก็ไปไหนไม่ได้ ต้องนั่งดมกลิ่นตด ในนั้น 555555555+ พูดเรื่องนี้ทีไร ขำทุกที ยังไง เค้าก็
ขอบคุณ แกนะ ที่ ยังดูแลเค้า เพราะเราก็เป็นเพื่อน พพ กันใช่มั้ย
หลุง = ทุกสิ่งทุกอย่าง มันจะดีขึ้นทุกครั้ง ถ้ามีมึง
กิฟ = โอ้วววว จอร์จ เธอคือเพื่อนที่เบ๊อะที่สุด เห็นสวยๆนะ ปัญญาอ่อนนี่ ที่ 1 เลย ขอบคุณ จริงๆ ที่เค้ามาเพื่อนร่วมเดินทาง มาเรียน แหะๆ แกทำให้เค้ารู้ได้ว่า
ผู้หญิงสวย จะไม่หยิ่งเสมอไป มีแต่คนมองแกเป็นอย่างนั้นเอง รักแกมากๆๆ จุฟๆๆๆๆ ขอบคุณที่ข้าวทุกมื้อ จะให้เค้าหวาดเสียว ในการกิน พริกของเธอ ขอบคุณ ที่จะแบ่งหมูให้เค้ากิน
ขอบคุณที่เวลาเค้ามีปัญหา เค้าก็จะระบายให้แกฟังตลอด ขอบคุณนะ เพื่อนรัก
เฟิร์น = กูไม่อยากจะขอบคุณมึงเลยย ต้องให้กูมีปัญหาในการเคลียร์กันของมึงกะหน่ามน้าม ตลอดเลยยยย แต่ตอนนี้ เลิกคบกันแล้ว กูก็ เหงาๆนะ แหะๆ ยังไงก็อยากให้
กลับมาเป็นแบบเดิมนะ หวังว่าจะเป็นแบบนั้น กูไม่เข้าใจ 2 คนยังรักกัน แต่ - -" เออๆๆ ขอบคุณแกนะ ที่คอยไปเล่นเกม เป็นเพื่อนเค้าบ่อยๆ เวลาเค้า เศร้าๆ แกก็จะถามว่าเป็นอะไร
แต่เรื่องของเค้า มันไร้สาระน่ะ ตั้งใจเรียนหนังสือ กันเถอะ
เอย,จิ๊บ = ขอบคุณ ที่เธอ 2 คนไม่ทำให้เราลืม คำว่า "พิจิตรพิทยาคม"
ปล. ขอโทษที่ไม่ได้พูดถึงใครนะ แต่อยากจะบอกว่า ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเค้า เค้าขอบคุณจริงๆ
เพื่อนก็เหมือนดาว บนท้องฟ้า แม้ไม่ได้เห็นทุกเวลา แต่ท้องฟ้า ~ ก็ยยังมีดาว
February 05 มน มหาวิทยาลัยของเรา....หวัดดี..... แหะๆ ครั้งแรกเลยนะนี่
 ก็ม่ายรู้จะเขียนเรื่องอะไรดีอ่ะนะ.... ใกล้ๆตัวนี่แหละ อ่านกันหน่อยนะค้าบบบ
ชีวิตมหาลัย
ถามว่ามีความสุขมั้ย ก็ไม่ทุกข์นะ แต่ถ้าถามว่า กับตอนมัธยมล่ะ มัธยมมีความสุขมากๆ
 อาจเป็นเพราะตอนนั้น มันสนุกด้วยมั้ง ก็เลยมีความสุข แต่พอมาอยู่มอ ชีวิตมันก็ต่างไปอ่ะนะ สถานที่เปลี่ยน การกระทำของ
แต่ละคนก็เปลี่ยน แหะๆ ทฤษฏีคายหว่า มาอยู่มอ วันแรกนะ หึหึ น่ากลัวมั่กๆ ม่ายคิดว่าตัวเองจะเป็นนิสิต
มหาวิทยาลัยแล้วหรอนี่..... แต่อยู่ๆไป ก็มีความสุขดีนะ เพื่อนในเอกก็ดี(บางคนนะ) แต่ไม่ใช่ว่าบางคนไม่ดีนะ
แต่เราอาจจะยังสนิทกันน้อยไปรึเปล่า.... บางคนก็ดีในจิตใจเค้าจริงๆ บางคนก็ดีแค่ภายนอก... !!!
สอนว่าให้เราอย่าดูคนแค่ภายนอกจริงๆ
การเรียนก็ยังปกติอยู่นะ ก็ใช้ชีวิตเหมือนมัธยม ก่อนสอบ 1 อาทิตย์
ค่อยอ่านหนังสือ ไม่รู้ว่าเพื่อนคนอื่นเป็นอย่างงี้รึเปล่า ~~ เกรดออกมาถามว่าพอใจมั้ย บางวิชาก็ OK นะ บางวิชา
มันไม่น่าจะได้แค่นั้นง่ะ ไม่เข้าใจเลย มหาลัยแล้ว เกรดยังมั่วอยู่อีก เห้อ....
 เทอมนี้ ก็ใกล้จะสอบแล้วว แหะๆยังเล่นอยู่เลยย ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือ เร้ยยยย คะแนนตอนมิดเทอม ก็เน่าๆอยู่ 5555+ ตายแน่เลยเรา
 เวียนหัวๆ อยู่นี่นะ ยังเหมือนเดิมเร้ยยยย เล่นเกมมมมม 5555+ มาเทอม 2 ช่วงแรกๆ ทุกวันเลยง่ะ ไม่พลาดเลย แต่มันก็เสีย
หลายๆอย่างอ่ะนะ ทั้งเงิน ทั้งเวลาที่เราสามารถจะนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายๆอย่างเลย เห้อ.... แต่ตอนนี้เราก็เริ่มเล่น
น้อยลงแล้วนะ แทบจะไม่ได้เล่นเลยล่ะ เอาเงินไปผลาญอย่างอื่นแทน - -*
 ม่าช่ายย ก็ใช้เงินน้อยลงแหละ อยู่หอในนะ ดีมากๆเลยล่ะ ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ เยอะแยะเลย อย่าไปกลัวหอในเลย อย่างน้อยก็มีเพื่อน
อยู่ใกล้ๆ แต่หอนอกก็ดีนะ - -* เค้าบังคับอยู่ก็อยู่อ่ะ ได้เพื่อนดี
อยู่มอ ได้ทำอะไรที่เกิดมาเรายังไม่เคยทำเยอะมั่กๆ อย่างน้อย ก็ได้ อยู่อย่างเหงาๆ อยู่เป็นประจำเลย
งงใช่มั้ยล่ะ คนอย่างเค้าเนี่ยนะ จะเหงาเป็น แต่คนเรามันก็ต้องเหงาบ้าง แหะๆ เอาเป็นว่า มาอยู่มอเนี่ย ได้ทำอะไร
ที่เกิดมาไม่เคยทำเยอะมากๆ เดี๋ยวปิดเทอม จะทำงานในเอกแล้ววว ไม่รู้จะรอดมั้ย บางที วันเดียว ก็ร้องไห้กลับบ้าน
 อ๊อยพล่ามซะยาวว ไม่ได้พูดถึงคนรักเลยย..... เอ้ยยยยย ไม่มีเฟร้ยยยย แค่ชอบอ่ะ แค่เราเคยทำอะไรด้วย
กันมา แต่พอห่างกัน แล้วมีเรื่องทำให้เราต้องห่างอีก เค้าก็เลยห่างออกไป เราจะตามเค้าหรอ เราก็ห่างดีกว่า แต่ถามว่า
ยังอยากคุยอยู่มั้ย อยากมากกกก ได้แต่แอบมองเวลาเรียน (ทั้งอาทิตย์เรียนด้วยกัน แค่ 2 วิชา) ไม่กล้าโทหาหรอก หึหึ
แต่ก็ดี ช่วงนี้ ก็มีเพื่อนเยอะๆ มีเพื่อนเข้ามา ทำให้เราลืมๆเค้าบ้างง แต่ถามว่าตัดใจได้มั้ย มันตัดใจไม่ไหว แหะๆ
แล้วตูอาวพี่ไท ไปทิ้งไว้ที่ไหนฟระเนี่ยย อ๋อ อยู่ในใจเราไง ฮิ้วววววววววว - -*
อ่ะๆ พอแล้ววววว ไคอ่านมาถึงขนาดนี้ ก็ช่วยเม้นให้หน่อยอ่ะน้า ** ครั้งแรกอ่ะน้า ก็ขอโทษด้วยยย รักทุกคนนะ
ปล. เพื่อน ถึงแม้ว่าจะอยู่ที่ใหม่ แต่เพื่อนเก่า พพ ของเรา ก็ยังรักกันดีอยู่นะ  |
|||||||||||||
|
|
